فکر کردم تمام شدی ، اما

دیشب باز هم ، به دنبالت گشتم

و جهان در این دو سال چقدر بزرگ شده است

قبلا جهانم دست های تو بود

و من عاشق آن جهان تنگ و تاریک ام

دخترک ، درخت را بغل کرده بود

سخت ..

همه خندیدند و هیچ کس نفهمید

دخترک میترسید درخت هم ریشه هایش را بغل بزند و برود

...

چه سخت است خواهرت برود

برود و دست یکی دیگر را بگیرد و دیگر نیاید

شب ها را با کس دیگری سر کند

خنده هایش شیرینی زندگی دیگری باشد

و شانه های کسی دیگر ، تکیه گاهش باشد

در بغل دیگری گریه کند و کسی دیگر دلیل خنده هایش باشد

. . .

بگذریم ، چه سخت است خواهر باشی اما خواهر نداشته باشی ..

که زیر بارون برقصیم با آهنگ " الماندو " ..

که تو بخندی و باز جهان سرخ شود ..

که تو بخندی و بخندی و بخندی ..

مادر بزرگ میگوید

چین های صورتش هرکدام یک دلیل و داستان و خاطره ای دارند

یکی خاطره آن روز که پدرش او را به زور شوهر داد

یکی آن روز که پسر 3 ماهه اش خوابید و دیگر بیدار نشد

یکی آن روز که دخدر 25 ساله اش با چمدانی پر از لباس برگشت

ولی مادربزرگ چین های صورتش را دوس دارد

مادربزرگ قلب بزرگی دارد

من از چین های روی صورت متنفرم

آخریش یادگاری توست ، یک خط عمیق روی پیشانی ..

من محو تماشای تو ام

تو به کی مینگری؟

همان اتاق ، همان خانه ، همان کوچه ، همان خیابان ، همان شهر و همان کشور ..

همان مردمان همیشه احمق ..

همه چی همان طور است که همیشه بوده است ، جز تو !

چقدر کـَم شدی ، چقدر بـد شدی ..

من ؟ نمیدانم ..

شاید من هم همان احمق همیشگی ات هستم

نه صبر کن ..

من احمق همیشگی تو نیستم ..

مهر شده است

شال و کلاهم آماده است ، دستکش هایم را اما گم کرده ام

از قصد هم گم کرده ام

دست های تو بهترین بخاری دنیاست

..

میدانی نیمکت ها از سال گذشته منتظر ما هستند

برگ ها هم ..

برگرد و مهر را با بی مهری هایت خراب نکن لعنتی جانم ..

دست هایم منتظرند ..